In 1972 publiceerde de Club van Rome het rapport "Grenzen aan de Groei". Sindsdien is de wereldbevolking verdubbeld, is het aantal stedelingen verdrievoudigd, zijn de atmosferische CO2-concentratie en de temperatuur gestegen, hebben we wereldwijd te maken met toenemende overstromingen, bereiken de temperaturen recordhoogten, en worden we omringd door forever chemicals. Elk jaar voelen we steeds concreter hoe we tegen de grenzen van een leefbare aarde botsen, en dringt de klimaat- en milieurealiteit dieper ons eigen leven binnen.

Soms lijkt er geen weg meer uit deze situatie, en lijkt het alsof we ons enkel kunnen neerleggen bij de situatie. Maar geen paniek, er is een oplossing. We moeten een stap terugzetten en de wereld bekijken vanuit een ander perspectief: dat van de plant. Hoewel dit perspectief op het eerste gezicht vreemd en te simplistisch lijkt, biedt het sterke, ontwikkelde organisme van de plant verrassende oplossingen voor de klimaat- en grondstofcrisis waarmee we worden geconfronteerd. Als mensen moeten we meer plant worden.

De lezing is ook een reis door onze geschiedenis, cultuur en filosofie, om te begrijpen van waar we komen en waar we nu staan

Roeland Samson, is professor aan de Universiteit Antwerpen (Bio-ingenieurswetenschappen - Milieu-ecologie en Toegepaste Microbiologie). Zijn onderzoeksdomein richt zich voornamelijk op het stedelijke ecosysteem waar hij vooral richt op de interactie tussen mens, stedelijk groen en stadsmilieu, en dat vanuit een holistisch perspectief.